24 Mar Za dobry na Ligue 1, za słaby na reprezentację?

Kilka dni temu Didier Deschamps powołał piłkarzy, z których będzie ustalał jedenastkę podczas meczów z Luksemburgiem (w eliminacjach do Mistrzostw Świata) i Hiszpanią (towarzysko). Według wielu osób najbardziej kontrowersyjna jest decyzja o pominięciu gracza Olympique’u Lyon Alexandre’a Lacazette’a.

Czy ten cały hałas o niepowołanie jednego gracza jest uzasadniony? Wątpię. Nie sądzę, żeby Lacazette był tak dobrym zawodnikiem, by z miejsca dostawać możliwość do reprezentowania barw swojego kraju. Dlaczego? Ano dlatego:

1. Francja to kraj, który w ostatnich latach „wyprodukował” chyba największą ilość piłkarzy z ogromnym potencjałem i żeby znaleźć się w reprezentacji tego kraju, trzeba być kimś, kto jest w stanie zrobić różnicę na boisku. Nie dziwi więc, że rywalizacja wśród napastników jest ogromna, a Deschamps ma naprawdę spory wybór. Wystarczy porównać Alexa do innych strzelców:
 

Oliver Giroud, Arsenal FC

Sezon 2016/17 Mecze Gole Asysty Minuty
Premier League 19 8 4 756
Liga Mistrzów 6 2 1 312
FA Cup 2 2 0 155
EFL Cup 1 0 1 24
Łącznie 28 12 6 1247

 

Reprezentacja od 2016 roku
Mecze Gole Asysty Minuty
14 8 2 914

 
 

Kevin Gameiro, Atletico Madryt

Sezon 2016/17 Mecze Gole Asysty Minuty
La Liga 26 10 5 1510
Liga Mistrzów 7 2 1 339
Copa Del Rey 6 2 1 216
Łącznie 39 14 7 2065

 

Reprezentacja od 2016 roku
Mecze Gole Asysty Minuty
4 2 0 221

 
 

André-Pierre Gignac

Sezon 2016 i 2017* Mecze Gole Asysty Minuty
Liga MX Apertura 15 5 2 1346
Liguilla Apertura 6 6 1 549
Liga MX Clausura 5 1 1 450
CONCACAF Champions League 3 0 0 262
Łącznie 29 12 4 2607

*Rozgrywki w Meksyku odbywają się w systemie liga + puchar, po jednej rundzie spotkań osiem najlepszych ekip kwalifikuje się do play-offów (Liguilla). Co ciekawe, w ciągu roku rozgrywane są dwa sezony, niezależne od siebie, jesienny to Apertura, a wiosenny to Clausura.

 

Reprezentacja od 2016 roku
Mecze Gole Asysty Minuty
13 1 1 425

 
 

Alexandre Lacazette

Sezon 2016/17 Mecze Gole Asysty Minuty
Ligue 1 24 23 2 1972
Liga Mistrzów 4 1 0 342
Liga Europy 4 3 1 252
Puchar Francji 1 1 1 90
Puchar Ligi 1 1 0 56
Superpuchar Francji 1 0 0 45
Łącznie 35 29 4 2757

 

Reprezentacja od 2016 roku
Mecze Gole Asysty Minuty
0 0 0 0

 

Liczby nie kłamią, biorąc pod uwagę najważniejsze rozgrywki Giroud czy Gameiro biją na głowę napastnika Lyonu, a i Gignac świetnie sobie radzi w wymagającej, technicznej lidze meksykańskiej. Lacazette strzelił być może dużo bramek, ale wyłącznie w lidze francuskiej, w której nie grają żadni klasowi zawodnicy i nikt jej nie bierze na poważnie. A już na pewno nie Didier Deschamps.

2. Właśnie, liga francuska. To kolejny powód, dlaczego Lacazette nie jest zawodnikiem na tyle dobrym, by móc dostąpić zaszczytu reprezentowania narodowych barw – musi zmienić kraj na taki, w którym rozgrywki są dużo silniejsze. Nie ma przecież porównania między piłkarzami z siłowej, wymagającej Premier League czy technicznej, stawiającej na kreatywność La Ligi, a – nie bójmy się tego słowa – kopaczami z francuskiego grajdołku. Przykład? Nie trzeba daleko szukać, klubowy kolega i przyjaciel Alexa, Samuel Umtiti. Kiedy grał przez lata w OL, był graczem ciekawym, perspektywicznym, jednak nie na tyle dobrym, by dostać powołanie. Nawet umieszczenie go na liście rezerwowej do kadry Francji na Euro 2016 było trochę na wyrost – to dlatego po tym, jak Varane złapał kontuzję, do pierwszej drużyny wskoczył Adil Rami (niebędący na liście rezerwowych), a nie piłkarz urodzony w Kamerunie. Całe szczęście, że zdecydował się na transfer do innej ligi, do wielkiej Barcelony, bo wtedy z miejsca stał się zawodnikiem dużo pewniejszym, silniejszym, szybszym i wreszcie godnym przywdziania koszulki z kogutem na piersi. Właśnie dzięki temu transferowi Deschamps mógł na niego postawić w ćwierćfinale, a potem też w półfinale i finale, przed tym transferem byłoby to zdecydowanie zbyt ryzykowne. Lacazette, jeżeli chce zagrać w reprezentacji, musi przenieść się do innej ligi, a wtedy będzie dużo bliżej tego celu.

3. Lacazette w maju tego roku skończy dopiero 26 lat. W takim wieku trudno, żeby piłkarz był już w pełni ukształtowany, musi się jeszcze wiele nauczyć. Ma on przecież jeszcze wiele czasu i jeżeli będzie sumiennie pracował, to w okolicach trzydziestki jest możliwość, że otrzyma od trenera prawdziwą szansę. Wystarczy spojrzeć na reprezentantów innych krajów, którzy doświadczeniem biją na głowę Francuza: Breel Embolo, Dele Alli, José Giménez czy nasz Arkadiusz Milik to sportowcy, którzy mieli naprawdę sporo spotkań o poważną stawkę w życiorysie, zanim selekcjoner dał im możliwość gry w pierwszej reprezentacji jako zawodnikom podstawowego składu.

Jeżeli jest ktokolwiek, kto w poprzednich akapitach nie wyczuł ironii (serio?), to na wszelki wypadek spieszę z wyjaśnieniem – nie uważam wcale Lacazette’a za zbyt słabego na reprezentację. Wręcz przeciwnie, uważam, że brak powołania dla Alexa na to zgrupowanie jest absurdem. Powiem więcej, widziałem pewnie około stu meczów tego napastnika i biorąc pod uwagę występy szczególnie w ostatnim okresie, jestem przekonany, że Francja z nim w pierwszym składzie byłaby silniejsza. Ok, Deschamps ma swoją wizję kadry, strzelcem ma być Griezmann, a Giroud ma być typową, silną „9”, na której opiera się grę, która potrafi się zastawić, przyjąć piłkę pod presją, rozegrać, zdobyć gola głową. Szanuję to. Olivier nie jest jednak, lekko mówiąc, w życiowej formie i biorąc pod uwagę, że mogą być dni, kiedy ten wariant nie wypali, wypadałoby mieć alternatywę. Dla selekcjonera kadry podczas Euro 2016 innym wyborem był Gignac, który ma praktycznie takie same walory jak Kanonier. No, zbawienie drużyny jak się patrzy. Andre-Pierre to naprawdę dobry zawodnik, jednak jego przenosiny do Meksyku, w obliczu naprawdę sporej rywalizacji we francuskiej kadrze, powinny być czymś, co dyskredytuje go w starciu z piłkarzami pokroju Gameiro czy Lacazette’a, którzy w silnych, europejskich ligach sobie radzą.

Ale niech będzie, Gignac to zawodnik, który był kadrze potrzebny. Jakim jednak cudem najskuteczniejszy Francuz wśród wszystkich topowych lig w ostatnich latach nie zasługuje nawet na powołanie? Wiem, rzucać hasła bez pokrycia to sobie można, dlatego konkretnie, liczby. Nazwisko, liczba spotkań ligowych od sezonu 2013/14 – gole/asysty, taki schemat.

  Mecze ligowe Gole Asysty
Benzema 113 64 33
Gameiro 118 49 16
Gignac 138 77 14
Giroud 120 54 22
Griezmann 137 74 21
Lacazette 127 86 20

Powtórzę, jakim cudem najskuteczniejszy Francuz wśród wszystkich topowych lig w ostatnich latach nie zasługuje nawet na powołanie? Nie pasuje trenerowi do koncepcji? Dobrze, dlatego nie musi być pierwszy wyborem, ale w kadrze szansę dostać na pewno powinien. Czy jakby Kane, Belotti czy nawet Teodorczyk nie pasował, to nie zostałby włączony do pierwszej drużyny? Błagam. To może Lacazette nie pasuje, bo ma trudny charakter i jest skłócony z zawodnikami? Pudło, Alex na pewno nie jest nowym Ben Arfą czy Nasrim i drużyny nie zniszczy. Ponadto, więź z Umtitim jest powszechnie znana, a Griezmann, czyli niewątpliwy lider kadry, namawiał podobno włodarzy Atletico do zakupu swojego rodaka, a więc najprawdopodobniej docenia umiejętności gracza OL. Skoro najlepszy ofensywny piłkarz w kadrze chciałby widzieć Alexa obok siebie, to jakim cudem Deschamps nie widzi go nawet wśród tych, którzy zasługują na powołanie?

Nie wiem, zupełnie nie rozumiem, dlaczego Lacazette’a nie ma w kadrze. Jeżeli ktoś wie i wytłumaczy mi logicznie, co zasugerowało Deschampsowi taki wybór, będę naprawdę wdzięczny, bo chyba to ja jestem za głupi, a może zbyt niedoinformowany, żeby zrozumieć decyzję selekcjonera. W każdym razie idę dalej rozpaczać nad niesprawiedliwością świata, a na koniec pozostawię tylko garść kolejnych statystyk Alexa.


https://twitter.com/OptaJean/status/843802658439921664